و اماّ زندگى باقى آن است كه صاحب آن ، براى نجات خود تلاش كند ، تمام فكرش اين باشد كه در قيامت از عذاب خدا نجات يابد ، و دنيا در نظرش بسيار كوچك و آخرت در نظرش بزرگ جلوه كند . چرا دنيا به نظر انسان كوچك و آخرت به نظرش بزرگ جلوه كند ؟ براى اين‌كه انسان در دنيا چند روزى بيشتر نمىماند ، برنامه زندگانى دنيا بسيار كوچك است ، در دنيا به‌همان مقدارىكه مسئوليت‌هاى عبادى ، فرهنگى و اجتماعى انسان نسبت به خودش ، نسبت به فاميلش ، نسبت به اجتماع تقاضا مىكند ، بايد برنامه ريزى داشته باشد . زندگى دنيا طبق معمول ، شصت سال الى صد سال است ؛ اما زندگى آخرت ابدى و دائمى است ، انسان بايد براى قيامت خود برنامه ريزى وسيع داشته باشد ، عمر انسان به ابديت متصل است . اصلًا نابودى براى انسان وجود ندارد . « ويؤْثِرَ هَواىَ عَلى هَواهُ ، فَيبْتَغى مَرْضاتى » رضاى مرا بر رضاى خود مقدم بدارد و پيوسته خوشنودى مرا بخواهد ، « وَيعَظِّمَنى حَقَّ عَظَمَتى ، وَيذْكُرَ عِلْمى بِهِ » حق مرا بزرگ بدارد وتوجه به آگاهى من ، نسبت به خودش را داشته باشد . الحمد لله كما هو اهله عدد ما فى علمه . اقسام ياد خدا خداوند متعال جل جلاله هميشه ناظر ماست و او بهتراز خود ما ، نسبت به حال ما عالم است و ما را همواره تحت مراقبت دارد . « وَيُراقِبَنى بِاللَّيْلِ وَالنَّهارِ عِنْدَ كُلِّ سَيِّئَة وَمَعْصِيَة » شب و روز در برابر هرگناه و معصيت ، بايد به ياد من بيفتد . در يك حديث ديگر نقل شده است كه ذكر گفتن براى انسان ثواب زياد دارد ؛ ولى بايد دانست كه ذكر دو قسم است ، يكى ذكر اصغر و ديگرى ذكر اكبر ، ذكر اصغر همان ذكرى است كه بر زبان خوانده مىشود ، مثلٌا مىگويد : « سبحان الله والحمد لله ولا إله الّا الله